Tuesday, 5 June 2012

Ψάχνοντας

   Αν τέτοιες ώρες κάπνιζα, τότε το δωμάτιο θα είχε φουλάρει από καπνό και συνοδεία του θα είχε μερικά ποτήρια άδεια.
   Γόπες σβησμένες, μισο-καπνισμένες... Και το πρόβλημα να παραμένει στο μυαλό. Και πως να φύγει, που έχει θολώσει και έχει κλείσει τις εξόδους;...
   Μένεις ή φεύγεις; Λύση αναζητάς, μια αφορμή, ένα λόγο, μια κουβέντα.

   Μα όλοι σε ξέχασαν. Κάτι τέτοια βράδια, που βασανίζει το μυαλό και το κορμί σου ένα ρημάδι "γιατί". Μια αναζήτηση θες να κάνεις, να δεις ποιοι ή ποιος. Μα πού πήγαν όλοι; Κοιτάς γύρω και δεν είναι κανείς.

  Όπως πάντα.

   Ψάχνεις αιτίες να βρεις. Μα δε βρίσκεις.

  Όπως πάντα.

  Μένεις πίσω. Ή προχωράς ακόμα πιο μπροστά. Και κρύβεσαι. Κρύβεις αυτό που θες να δούνε όλοι. Για να μην πληγωθείς. Να μην πονέσεις.

  Όπως πάντα.

   Αν τέτοιες ώρες έπινα, θα είχα γίνει αλκοολική. Μα το σιχαίνομαι το ποτό. Πίνω για ευχαρίστηση. Τώρα δεν πίνω, γιατί πονάω και θέλω να βιώσω τον πόνο σε όλη μου την ψυχή. Δε θέλω να μουδιάσω για να μη νιώθω. Θέλω να τσαλακώσω την ψυχή μου. Να την κάνω σκουπίδι και μετά να την κάψω.

   Κι έπειτα θα ξαναγεννηθεί, σαν φοίνικας απο τις στάχτες της.

No comments:

Post a Comment

Say whatever.