Tuesday, 12 June 2012

Τι στο καλό πήγε λάθος;

   Ψάχνω να βρω τι στο καλό έκανα λάθος στη ζωή μου και κατέληξα έτσι.
   Γιατί το να είναι τέτοια η ώρα και να μη μπορείς να μιλήσεις με άνθρωπο(γιατί δεν υπάρχει διαθέσιμος για πολλούς λόγους), μένοντας με τελευταία παρηγοριά ένα μισοάδειο blog, δείχνει οτι, κοπελιά, κάτι έχεις κάνει λάθος.

   Ω, ναι. Πάντα ήμουν πολυ-άσχολη. Είτε με τη μόρφωση και τις σπουδές μου είτε με τον ίδιο μου τον εαυτό προσωπικά. Όχι, δεν περνούσα τις ώρες μου στον καθρέφτη, δε μου άρεσε ποτέ να το κάνω αυτό, αλλά καθόμουν με ένα κρασάκι να ατενίζω το μέλλον μου. Μοναχή μου, γιατί μου άρεσε.

   Η μοναξιά αυτή μου άρεσε γιατί ήταν δική μου. Την επέλεγα. Έτσι θέλω να πιστεύω δηλαδή. Τ' άφηνα όλα στην άκρη κάποια βράδια για να απολαύσω ένα ποτήρι κρασί, μια βότκα με στυμμένο λεμόνι ή οτιδήποτε με αλκοόλ μπορούσε να με κάνει να αισθανθώ χαλάρωση και ευφορία.

   Μα τελικά όλα αυτά κατά πως φαίνεται με κράτησαν πίσω. Με έμαθαν να είμαι κλεισμένη, να μένω μέσα, να μένω πίσω και να το αποζητώ κι απο πάνω. Μα το χειρότερο δεν είναι αυτό. Το χειρότερο είναι οτι δε μπορώ ακόμα να το αποδεχτώ. Μεγαλώνω, προσθέτονται νέα δεδομένα στη ζωή μου, ζω νέες εμπειρίες και καταστάσεις. Θα έπρεπε να αλλάξω κι εγώ. Να αφεθώ να με πάρει το κύμα.

   Αντιθέτως, όμως, έχω βγάλει ρίζες κι έχουν φτάσει πολύ βαθιά. Μπορεί να μην προσπάθησα αρκετά ή μπορεί να μην είχα αρκετή παρακίνηση. Το θέμα είναι οτι βρίσκομαι εδώ. Κι αυτό το εδώ δε μου αρέσει. Μα και τι να κάνεις. "Όπως έστρωσες κοιμήσου", μου φωνάζει ο κριτής μου κι αυτό με βασανίζει περισσότερο. Με προστάζει, κι αυτό με πληγώνει.

   Τι έκανα λάθος;

   Γιατί η ζωή μου κυλά ενώ εγώ μένω πίσω; Θα φύγω... λέω. Αλλά δε θα αλλάξει και τίποτα να δεις... Απλά θα χω φύγει, θα 'χω κάνει το καπρίτσιο μου ή ίσως να έχω εκπληρώσει το βαθύτερο πόθο μου. Ποιος είναι ο μεγαλύτερος πόθος μου;

   Ποια ζωή φαντάστηκα; Σίγουρα όχι αυτήν. Μα ξέρω καλά πως ποτέ τα πράγματα δεν εκπληρώνονται όπως ακριβώς τα φανταζόμαστε. Άλλοτε λίγο καλύτερα άλλοτε λίγο χειρότερα. Δε θα πάψω να κάνω όνειρα. Κι ας είναι κόντρα στην πραγματικότητα μου. Θα τα καταφέρω.

 
   Ευτυχώς που έχω κι εσένα...



10 comments:

  1. " η μοναξια είναι κατασταση " και όχι κατι κακό είχε πει κάποτε ενας φιλόσοφος. Μερικες φορες την έχουμε αναγκη. Επίσης ο ίδιος είχε πει πως και η μη επιλογή είναι επιλογη!

    Για να κανεις τη ζωη που θελεις, πρωτα πρεπει να την ονειρευτεις, μετα να τη σχεδιασεις (εδω θα χασεις μερικα βηματα σιγουρα) και ύστερα να την πραγματοποιησεις. το τελευταιο σταδιο μην περιμενεις να μοιαζει απολυτως με το 1ο. Αλλα τουλαχιστον θα εχεις καταφερει σε κάτι να ταιριαζει με το ονειρο σου...

    ReplyDelete
  2. ετοιμάσου για νέες ήττες για νέες συντριβές & άσε να σε παρασύρει το κύμα. Κοίτα στα μάτια την ζωή, είναι δική σου, σε περιμένει, μην την αγνοείς. Καλημέρισέ την αγγελικά. Χαμογέλα!

    ReplyDelete
  3. τα όνειρα δίνουν νόημα στη ζωή!!!ελπίζω να πραγματοποιηθούν τα δικά σου.....

    ReplyDelete
  4. @Άλς
    ποιος φιλόσοφος;
    μπορεις δεσποινίς φιλόλογε να μου εξηγησεις αυτο το "η μη επιλογή είναι επιλογή"¨;
    με ολα τα υπολοιπα συμφωνω αρκετα.
    σ ευχαριστω.

    @n the loose
    καλημέρα κι απο μένα, δίκιο μεγάλο έχεις.

    @Νασια
    σε ευχαριστώ, κι εσυ εχεις δίκιο!

    ReplyDelete
  5. Καλησπέρα και από εδώ :) Προσωπικά δε βλέπω κάτι να έκανες λάθος. Επέλεξες αυτό που σε γέμιζε και σε ικανοποιούσε εκείνη τη στιγμή. Και αν τώρα πια δεν το κάνει, δε σε εμποδιζει τίποτα να αλλάξεις την κατάσταση! Από τη μία στιγμή στην άλλη δε θα γίνει. Μικρά βήματα τη φορά. Στο μυαλο μας είναι αυτά, όπως λες και εσύ! Πάνω σε αυτό δούλεψε και όλα θα γίνουν :) Καλό βράδυ!

    ReplyDelete
  6. νομίζω το κλειδί ειναι στα "μικρά βήματα". ε,τι λες; είμαι λίγο ανυπόμονη...

    σ ευχαριστω για το σχόλιο σου και καλό βραδυ και σε σενα!

    ReplyDelete
  7. μοναξιά τι πληγή και αυτή η λέξη!για λίγο είναι ιδανική..αλλα για πολύ εφιαλτική!τα φιλιά μου!

    ReplyDelete
  8. @Phantomas
    εμείς τις κάνουμε τις λέξεις πληγές... :)
    φιλιά και καλώς ήρθες!

    ReplyDelete
  9. It's by doing whatever that one becomes whoever...

    ReplyDelete

Say whatever.