Monday, 18 June 2012

Αγανακτώ

   Οργή, θυμός και δάκρυα. Πληγές που καίνε.

   Με κούρασαν τα πάντα. Οι αναλύσεις μου, οι περιγραφές μου, οι σκέψεις μου...

   Θα ήθελα να είμαι για λίγο μια άλλη. με κούρασε η ζωή μου, με κούρασαν οι επιλογές μου. Ο αυθορμητισμός μου, το πάθος μου... Όλα.

   Θα ήθελα να μπορώ να δω τα πράγματα όπως τα βλέπουν και οι άλλοι. Μήπως η πλευρά τους είναι πιο σωστή. Ή ίσως πιο αναισθητοποιημένη.

   Θα ήθελα... αλλά δε μπορώ.

   Μια μέρα να ζήσω το άγνωστο.

   Μια μέρα να σταματήσω να μιλάω και να καταφέρω να ακούσω. Να γίνω καλύτερη.
Μπορώ! ;

   Ας σταματούσε η γη για λίγο . Ας πάγωνε ο χρόνος.

   Τα όνειρά μου γυάλινα, σπάνε, θρυμματίζονται, με χαράζουν...
Χαρακιές παντού και πονάω.

   Να επιλέξω το "εγώ" μου. Τον κόσμο μου.... Τα θέλω μου.


     Καταστρέφομαι...


  Βαρέθηκα σου λέω. Κουράστηκα να αναρωτιέμαι αν σε κουράζω.

     Σιχάθηκα.

  Κουράστηκα να μαντεύω τις σκέψεις σου κι εσύ να μη μου λες το σωστό.
Γιατί;

      Καταστρέφομαι. Πεθαίνω. Χάθηκα...




2 comments:

  1. μπορεις να αρχισεις να βλεπεις τα πραγματα οπως εγω μιας και ξερω παντα ποτε εχω δικιο.

    ReplyDelete
  2. δηλαδή; για βοήθησέ με...

    ReplyDelete

Say whatever.