Tuesday, 11 December 2012

Κάποια συγγενικά "σ' αγαπώ"

Είναι συγγενής, κατά προτίμηση αρκετά μεγαλύτερος ( το φύλλο δεν παίζει κανένα ρόλο) και έρχεται κάποια στιγμή στην καθημερινότητά σου [στη ζωή και στο χώρο σου είναι έτσι κι αλλιώς συχνά πυκνά], σε κράζει, σου τα χώνει (άδικα συνήθως), σε κάνει κομμάτια γιατί σε κάνει ένα με το χώμα και στο τέλος, βγαίνοντας απο το χώρο ή απλά κλείνοντας τη "συζήτηση" [μονόλογος είναι γιατί μιλάει μόνο εκείνος κατά βάση], σου πετάει ένα "να ξέρεις σε αγαπάω".

fuck me, right???

Απο δω και στο εξής θα έρχομαι κι εγώ να σας ρημάζω την ψυχολογία φταίτε δε φταίτε, απλά γιατί μπορώ, όπως κάνετε κι εσείς.
Θα σας κοιτάζω κι εγώ με μίσος καλυμμένο πίσω απο συμπόνια και συμπαράσταση.
Θα σας γαμάω εντελώς τους ρυθμούς, ΑΠΛΑ ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΩ!

και κυρίως....


ΔΕ ΘΑ ΣΑΣ ΣΕΒΟΜΑΙ!

όπως κάνετε κι εσείς....



Και μην ξεχνιόμαστε!
Στο τέλος θα σας λέω κι εγώ με ύφος γαλήνιο, απολογητικό και συμπονετικό ότι.... σας αγαπάω!


Ναι βρε κουτά, για το καλό σας θα το κάνω κι εγώ. Αφου κι εγώ, όπως κι εσείς ξέρω καλύτερα απο τον ίδιο σας τον εαυτό.Και σας σέβομαι. Μην το ξεχνάτε αυτό. Σας σέβομαι.




Σάλτα πηδηχτείτε, λέω, καλύτερα.... 


Τους φίλους τους διαλέγεις, τους συγγενείς τους ανέχεσαι. [Δεν ξέρω ποιος το είπε original, ξέρω πως η συγγενής που μου το είπε αυτό, το γύρισε πάνω της. Εύγε.]


4 comments:

  1. Δεσποινίς Zinala (Ζήνα αλά... the almighty amazon princess, γιααρρρρ :P ), δοκίμασε να υψώσεις το τείχος απόκρουσης των συναισθημάτων (κοινώς της ανιωθίλας).
    Φαίνεται πως ήδη έχεις αρκετά να σκεφτείς για να περιπλέκεις το κεφάλι σου.
    Χαλάρωσε και, αν έχεις χρόνο, βγες καμιά βόλτα (ναι ναι!).
    Ετούτα είχα να σου πέψω!
    Ο κόσμος είναι δύσκολος
    και η ζωή γιομάτη,
    μα δύναμη χρειάζεται
    και την καρδιά βαρβάτη.
    (πως τα κατέω το κοπέλι :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Για να καταλάβεις πως όταν έγινε η "συζήτηση" εγώ μόνο που δεν της πέταξα το λαπτοπ στο κεφάλι.
      Αλλά έτσι δεν κερδίζω το σεβασμό τους αλλά τον χάνω.
      Δεν πειράζει, ίσως κερδίσω το φόβο τους.

      ΓΑΒ!

      να χαλαρώσω προσπαθώ και βεβαίως βγαίνω -οταν ημουν καλα- διότι επρεπε να παω στη σχολη! :Ρ

      και το κορυφαίο; μου ειπε πως αν δεν προλαβαίνω να τα βγάλω πέρα με όλη αυτή την κατάσταση, να σταματήσω τη σχολή!
      κι ήταν ο ανθρωπος που με επρηζε πιο πολύ να επιστρέψω στις σπουδες μου.........

      ε οχι, καποια πραγματα ουτε να τα παραβλέψω μπορώ ούτε να τα συγχωρήσω.

      Delete
  2. Όχι ούτε τους συγγενείς τους ανέχεσαι, ειδικά από κάποια ηλικία και μετά.Η τακτική δε της κότας που σε κράζει και μετά για να το καλύψει παριστάνει τα αγνά κίνητρα μου θυμίζει τον άντρα του '50 που κεράτωνε την πλατωνική του σχέση με το επιχείρημα "εγώ εσένα αγαπάω βρε κουτό".Δεν την θέλεις τέτοια αγάπη γιατί σε χαλάει και το βλέπεις.Μην τον/την ξαναβάλεις σπίτι σου. Καλές γιορτές!

    ReplyDelete
    Replies
    1. μεγάλη μου τιμή να μου αφήνει η Μάγισσα Κίρκη σχόλιο και πόσο μάλλον τόσο εύστοχο.
      Έχεις δίκιο να σου θυμίζει τέτοιον άντρα. Άλλωστε περιγράφω γυναίκα γεννημένη λίγο πριν τη δεκαετία του 50. Άρα έχει τελείως διαφορετική νοοτροπία απο εμένα που είμαι είκοσι!
      Αγανάκτησα πια.

      Καλές γιορτές σε σένα και στο μπέμπη σου -μεγάλωσε τωρα θα μου πεις...- και ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!

      Delete

Say whatever.