Wednesday, 13 February 2013

To dream or not to dream?

Αμα νιώσω μοναξιά, έρχομαι και τρυπώνω στο μπλογκ μου . Περιφέρομαι ανάμεσα στις παλαιότερες μου αναρτήσεις, στις πρόχειρες - αυτές που δεν ξέρω καν αν θα δημοσιεύσω ποτέ, στα σχόλια των φίλων μπλογκερ, στο προφιλ μου και σε ότι άλλο μου φανεί οικείο, για να αισθανθώ μια νότα ασφάλειας ίσως. Οτι κάποιος είναι εκεί, πίσω απο το λάπτοπ και θα με ακούσει.
Δε θέλω να με συμβουλέψει ακριβώς. Δεν ξέρω καν τι περισσότερο θέλω απο το να νιώσω ασφάλεια...


Φοβήθηκα για λίγο, τρόμαξα...

Και ήρθα εδώ να το καταθέσω.
Δεν έχω τουίτερ, δεν έχω φέισμπουκ ούτε ταμπλερ. Ευτυχώς, δε σπαταλώ ΚΑΙ εκεί το χρόνο μου. Οπότε όλα τα αραδιάζω εδώ. Δημοσία θέα. Κάποια ίσως να τα μετανιώνω για λίγο ή να αλλάζουν λίγες ώρες αργότερα, μα εδώ μέσα υπάρχουν στοιχεία της ζωής μου.


Μου λείπει ο "γείτονας" που έγραφα -σιγά μην τον ξέρετε εσείς... -  και ανησυχώ μήπως δεν τον ξαναβρω. Δεν τον ψάχνω. Φοβάμαι πως δεν θα είναι ίδιος.
Δεν έχω έμπνευση. Σπάνια θα γράψω κάτι με ουσία.
Δεν έχω καλή διάθεση να κάνω πλάκα - και γενικά στο μπλογκ δεν έγραφα με αστείο ύφος.
Δεν έχω καν πλάνο.

Θέλω να βρω δουλειά. Είναι πολύ σημαντικό για μένα. Για όλους είναι γενικά και δεν έχω καμία προτεραιότητα σε σχέση με κάποιον οικογενειάρχη, μα δε θυμάμαι πότε δούλεψα τελευταία φορά. Ίσως πάει χρόνος... Και ψάχνω, όλο ψάχνω...

Ασφάλεια να νιώσω, να χαλαρώσω. Να προχωρήσω τα σχέδιά μου.


Αυτή τη στιγμή έχω δυο δάκρυα στα μάτια. Πίκρας, αγανάκτησης, απελπισίας, φόβου και απόγνωσης. Και να που το πρώτο κύλησε.

Πόσο δύσκολο είναι να ζήσεις...;


 


4 comments:

  1. Το μόνο που έχω να σου συστήσω είναι ψυχραιμία. Και χιούμορ. Είναι δύσκολο να ζήσεις μερικές φορές, όντως. Έχεις δοκιμάσει όμως να πεθάνεις; Εκεί να δεις δυσκολία. Όσο για τη δουλειά, που θα πάει, θα τη βρεις. Τώρα που έβγαλες και το γύψο. Και τότε θα τα διαβάζεις αυτά και θα γελάς. Όλα περνάνε στη ζωή, θα δεις. Και τώρα θα σταματήσω τις ασυναρτησίες.
    Καλημέρα.

    ReplyDelete
    Replies
    1. ναι, ξέρω πόσο δύσκολο είναι να προσπαθήσεις να πεθάνεις. Δεν έχω τέτοιες βλέψεις πάντως!!

      Delete
  2. Mα για αυτό ακριβώς έχεις το blog σου κοπελιά μου όμορφη...για να εκφράζεσαι και να γράφεις αυτά που νιώθεις...
    Φιλώ σε γλυκά :)

    ReplyDelete

Say whatever.