Monday, 1 July 2013

Καλημέρα

Μου λείπουν κάποια άτομα. Κάποιοι παλιοί μου φίλοι, που δεν ξέρω καθόλου που μπορεί να είναι και τι να κάνουν. Κι επειδή ίσως κάποιοι να μαθαίνουν για μένα απο δω (λες και τηλέφωνα δεν έχουμε), θυμήθηκα να μπω και να γράψω μια κουβέντα...

Είμαι καλά γενικά. Ετοιμάζομαι να φύγω στη Ρόδο, όπου θα εξασκήσω κι εκεί το επάγγελμα της τεχνήτριας νυχιών παράλληλα με τις διακοπές μου. Εδώ στη Θεσσαλονίκη υποτίθεται οτι δούλευα σε ένα μεζεδοπωλείο -έκανα τα ρεπό μιας κοπέλας απλά...

Δεν ξέρω τι άλλο να πω. Κάποιες φορές η ζωή μου είναι τόσο γεμάτη, μα και τόσο άδεια... Δε μου λείπει κάτι το ουσιώδες, μα απουσιάζουν κάποια μικρά πραγματάκια που τα έβρισκα σε γνωστούς. Και τώρα... εξαφανίστηκαν. Δε μπορώ να τους ψάξω, γιατί ο καιρός αλλάζει και τίποτα δε μένει ίδιο. Ούτε εκείνοι ούτε εγώ ούτε καν οι συνθήκες.


Θέλω να φύγω έξω, στο εξωτερικό. Διακοπές; Μόνιμα; Δε μου αρέσει εδώ. Θέλω να δω άλλα πράγματα. Ευτυχώς πάνω που θα έσκαγα, έχω κάτι να περιμένω. Το πλοίο της αναχώρησης! 18 ώρες ξεκούρασης και κούρασης μαζί. Γουστάρω τόσο πολύ τα πλοία, μα τόσο πολύ. Και επιτέλους μετά απο 6 χρόνια -νομίζω- θα ξαναπάω στη Ρόδο.

Τώρα έχω εξεταστική, άλλα τρία μαθήματα. Εδώ η δουλειά δεν πάει καλά και όταν γυρίσω θα ψάξω καμιά θεσούλα για μπαργούμαν. Σκέφτομαι το μεταπτυχιακό αν κι έχω κανα χρόνο ακόμα μπροστά μου. Α, δε σου είπα. Αναλαμβάνω πτυχιακή. Το θέμα αναμένεται.

Αυτά προς το παρόν...