Friday, 21 February 2014

Όχι άλλο.

ΔΕΝ είμαι αντικείμενο, γιατί δεν το καταλαβαίνεις; Μη με μεταχειρίζεσαι άλλο έτσι.


Δε μπορώ να υποκρίνομαι άλλο πως είμαι καλά. ΔΕΝ είμαι. Και δεν είμαι ιδιοκτησία κανενός.



Παραδέχομαι. Θέλω ψυχολογική υποστήριξη. Τουλάχιστον ο γιατρός θα είναι εκεί για μένα.


Κλαίω και ουρλιάζω μέσα στο άδειο σπίτι. Χτυπιέμαι, ωρύομαι, τρέμω.


Και βοήθεια δεν έχω απο κανέναν.


Θέλω να φύγω και να μη με ξαναβρεις ποτέ. Να κομματιαστείς κι εσύ μια φορά. Εγώ δεν αντέχω άλλο.

Δε με προσέχεις πια. Δε με αγαπάς. Κι εγώ πονάω.

1 comment:

  1. Ωραιο κειμενο,Γεματο συναισθηματα!!!

    ReplyDelete

Say whatever.