Tuesday, 1 September 2015

Jupiter Ascending & Mad Max : Fury Road

   Ποιο να θεωρήσω μεγαλύτερη μ@λ@κί@, δεν ξέρω! Το πρώτο το είδα ευτυχώς στο σπίτι, ενώ το δεύτερο ... το πλήρωσα σε cinema. Σε cinema ρε φίλε, και έχασα και την ώρα απο τη ζωή μου.
   Άλλα να τα πάρω ένα ένα.


   Disclaimer: Δεν είμαι φαν των ταινιών φαντασίας ούτε ιδιαίτερα των περιπετειών με δράση (και μόνο).
 + spoilers (?)

   Jupiter Ascending: Λέω στον δικό μου "ρε δικέ μου [lol, not] μη μου πεις τι θα δούμε, να είναι έκπληξη". Η ταινία ξεκινάει φοβερά, υπέροχα. Βλέπω Mila Kunis, καυλώνω (ωραία γκόμενα, πολύ ωραία γκόμενα [βαμμένη & φτιαγμένη όμως, ναι; ]). Την έχω ξανα-πετύχει στο "friends with benefits" που το ευχαριστήθηκα (δε θα ασχοληθώ εδώ να σου πω το λόγο). Μπαίνει λίγο στο ψητό εκεί με τους εξωγήινους κλπ, ωραία ως εδώ, κομματάκι πρωτότυπο... και να! που έρχεται ο Channing Tatum και αυτή μπαίνει σε porn mode! Σοβαρά ρε Τζούπιτερ; Σοβαρά; Κλείσε λίγο το στόμα ρε κοπέλα μου. 
   Βεβαίως, απο την άλλη γέλασα με ένα σωρό σκηνές που θα μπορούσαν να είναι τσόντα  (ναι, με εξωγήινους, γιατί όχι; ). Ρίχνει κι εκείνο το θαυμαστό "I like dogs", όπου μετά αναρωτιέται και η ίδια τι ήταν αυτή η πατάτα που είπε (στανταράκι δεν ήταν στο κείμενο, λογικά της βγήκε πολύ φυσικά το να αναρωτηθεί τι μ@λ@κί@ την έβαλαν να πει).
   Την πλοκή πως να τη σχολιάσω τώρα; Δε βγάζει νόημα ακόμα κι αν το τραβήξει κανείς απο τα μαλλιά, με τη βοήθεια του κρεβατιού του προκρούστη! Για τα εφέ δε κατά την διάρκεια των πτήσεων και των μαχών, τι να σου πω;?! Χάρμα! Αφού κάποια φάση, λέω ξεκάθαρα "έχασα τη μπάλα". Μα, καλά, πως τα παρακολουθεί αυτά ο κόσμος χωρίς να παθαίνει επιληψία κλπ; (ναι, οκ, χιουμορ κάνω...)
   Δηλαδή, την τύπισσα την απαγάγουν εξωγήινοι, λείπει απο το σπίτι της ενα βράδυ, ακολουθώντας τον εξωγήινο έρωτά της -πόσο γρήγορο ήταν!- και αδιαφορεί για το που πάει [χωρίς μάσκα οξυγόνου, χωρίς να έχει κάνει κάποια ετοιμασία έστω] και γράφει όλη την οικογένειά της που λογικά θα έπρεπε να ανησυχούν (α ναι, παίρνει ένα τηλέφωνο.... απο που;;; )
   Και παράλληλα ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΟΛΑ όσα της λένε. Δεν έχει απορίες και παράλληλα το παίζει και ΓΚΟΜΕΝΑ ! (στο σημείο που πάει να δειπνήσει με τον ένα απο τους αδερφούς κατσάμπα). Άσε που πιστεύει ότι μαλακία της δώσουν να καταπιεί. Το σημείο που την πέφτει στο ανδροειδές, το πρόσεξες; "In case, we won t have the chance"? Ρε, τρεχάτε, θα αργήσετε!! Ψοφάτε λέμε, άσε τα φιλιά.

  Τα θετικά σημεία ήταν... ΜΗΔΕΝ! Ειλικρινά μηδέν. Εντάξει, στο τέλος τα βρίσκουν και όλα κλασικά. Είναι και ταπεινό χαμομηλάκι και δε λέει σε κανέναν οτι η γη της ανήκει. Ε!






Σκηνή απο τσόντα light. Ετοιμάζονται. Δώσε βάση στο ύφος.



Ετοιμάζεται λέμε.




"Έλα, γδύυυυσουυυυ!!!"









"Oh, hell yeah!
That's fucking (!) good!"






Δε φταίω εγώ. Η φάτσα της με προκαλεί.




Προδότες paparazzi:

















Εγώ αυτήν έτσι (!) δεν την θέλω σε τσόντα!



 Mad Max : Fury Road: Εδώ είμαστε! Όπως προανέφερα, ΔΥΣΤΥΧΩΣ το είδα στο cinema. Και ήθελα να μαχαιρωθώ. Περίμενα επί 1 ώρα και κάτι, να μπει στο ψητό. Έλεγα, τώρα θα μπει, σε λίγο θα μπει. Έτρεχαν εκεί με τα αμάξια από δω κι από κει, χτυπιόντουσαν χωρίς ουσιαστικό λόγο για τον θεατή και χωρίς να καταλαβαίνεις επ ακριβώς τι σκ@τ@ γίνεται. Ωραία, φεύγει η Furiosa για να σώσει τις κοπέλες, είναι και ο Max επάνω στο αμαξίδιο, αλλά απο κει και πέρα, για το που πάνε και το πως θα επιβιώσουν κανένας λόγος. Άλλωστε το σκληρό γκομενάκι την ξέρει καλά την έρημο. Έλεος; Φεμινισμός κι εδώ.
   Η στιγμή που στενοχωρήθηκα περισσότερο ήταν όταν σκοτώθηκε η ομορφότερη απ όλες. Ήταν ο μόνος λόγος που δεν είχα σηκωθεί ως τότε να αποχωρήσω απο την αίθουσα - έστω για τουαλέτα- γιατί είχα επικεντρωθεί στις σκηνές με εκείνη. Ε, μετά, ξενέρωσα ακόμα περισσότερο. Πάντως, έμεινα, γιατί αφού έφαγα το γάιδαρο ως εκεί, είχα περιέργεια να δω στην ουρά πως θα σκοτωνόταν ο π@π@ρ@ς ο αρχηγός (είχες αμφιβολίες εσύ; Δε νομίζω! ). Κι ευτυχώς μέσα στην όλη αναμπουμπούλα υπήρχε κι εκείνος ο καημένος που έπαιζε κιθάρα (και ήταν ο μόνος αστείος και το μόνο πράγμα που άξιζε στην ταινία -κι αυτό πάλι το λέω με επιείκεια). Και βεβαίως, δεν παρέλειψαν οι σκηνοθέτες την ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ υποδοχή των ηρώων πίσω στη βάση.
   Χωρίς να ξέρουν επ ακριβώς τι έχει γίνει, χωρίς να αντιδράσουν οι γιοι καθόλου, χωρίς να ερωτηθεί τίποτα. Ε, εμένα μου τη σπάει αυτό το πράγμα δίχως λογική. Ήμαρτον δηλαδή. Να μη σχολιάσω για τον "έρωτα" μεταξύ του μικρού που ήθελε να γίνει ήρωας και της μίας "μητέρας". Ανώμαλοι.
   Παρ' αυτά, οι ηθοποιοί ήταν ομολογουμένως εξαιρετικοί στους ρόλους τους - ιδίως  εν σχέση με το Jupiter Ascending που μόλις σχολίασα.
   Κατά τη διάρκεια της ταινίας, κάποιος απο την παρέα μου είπε ουσιαστικά να μην περιμένω κάτι περισσότερο σε πλοκή, γιατί αυτό είναι όλο. Και του απάντησα ειλικρινώς "μα εγώ βλέπω έναν μαλάκα να τρέχει μόνο!". Και το ύφος του ήταν γουρλωμένα μάτια που φώναζαν:  "You know nothing , ποταπό πλάσμα, που θα τολμήσεις να μιλήσεις για τον Mad Max ΕΣΥ!". Αλλά ήμασταν στην αίθουσα και δε μου το είπε με λόγια. (τι έρωτας κι αυτός ο αντρικός με ρόλους. Αγαπάνε κάποιοι αυτούς που θα ήθελαν να είναι; ). Πάντως είμαι ακόμα σε απορία με τον εαυτό μου ως προς το "τι είδα στο σινεμά θεέ μου!? ". Και βλέπω κριτικές, διαβάζω απόψεις, που το χαρακτηρίζουν ως "εξαιρετικό". Οκ, παιδιά, μαζί σας. Αλλά μόνο αμα σε ενδιαφέρουν τα εφέ. Διότι μόνο αυτό είχε. Α , και γκόμενες. 6 γκόμενες (οκ, η μια ηταν αντρογυναίκα, ακόμα καλύτερα ίσως). Εφέ + γκόμενα + σουπερ δυνατός πρωταγωνιστής =  σπάει ταμεία(ίδιως αν υπάρχει και η προλεχθούσα αντρογυναίκα και κάνει κόντρα με τον σούπερ δυνατό άντρα).

 






ΑΙΣΧΟΟΟΟΟΟΟΟΣ!







By the way, δείτε την καύλα στην πραγματικότητα. Δεν είναι τελικά και τόσο καύλα όσο στην ταινία ή την αδικεί το χαλί (και το χάλι μακιγιάζ συγκεκριμένα)
















Μακράν φυσικότερη, μακράν ομορφότερη. Σούπερ.





(μπορεί να με αρέσουν τα βουκολικά)

No comments:

Post a Comment

Say whatever.