Sunday, 25 November 2012

Ραγισμένα γυαλιά...

Απομακρυνθήκαμε. Κι αυτό με κάνει να θέλω να αναθεωρήσω τη φιλία μου όχι μόνο μαζί σου αλλά και γενικότερα όλες μου τις φιλίες. Με θυμάσαι ποτέ; Και γιατί;

Στα δύσκολα με άφησες; Μπα, νωρίτερα το έκανες.
Αυτή τη φορά δε θα σε κυνηγήσω εγώ όμως. Ψάξε με εσύ. Έχεις ήδη δει αν αξίζω. Και ξέρεις ποιο είναι το αντίτιμο.

Πλήρωσέ το, αλλά πιστώσεις το μαγαζί δεν (ξανά)κάνει.


Όλο λείπεις - Δέσποινα Βανδή






Υγ. Γιατί με κάνεις να έχω αμφιβολίες για σένα;

8 comments:

  1. φιλιες... εχω; δε ξερω. παντως θα λεγα οτι ο καθενας πνιγεται στην κουταλια νερου του..

    ReplyDelete
    Replies
    1. Αυτό το τελευταίο είναι το μόνο σίγουρο. Αλλά είναι άσχημο να θεωρείς οτι έχεις φίλους και να εξαφανίζονται....

      βέβαια το πιθανότερο είναι οτι έχω λάθος θεώρηση γι αυτές...

      Delete
  2. ε ναι μαλλον προσπαθεις να θωρακιστεις και σκεφτεσαι το χειροτερο σεναριο.

    ReplyDelete
    Replies
    1. πολύ όμορφη η προσέγγιση σου. σε ευχαριστώ για την τροφή που μου δίνεις για σκέψη και την οπτική σου...

      Delete
  3. Κοίτα να δεις σύμπτωση που έχω κάτι μέρες και σκέφτομαι να γράψω κάτι παρόμοιο ... χωρίς ειδική αφιέρωση , νομίζω πως θα καταλάβει η ΄φίλη΄ και χωρίς αυτή...
    περιμένω μόνο να ηρεμήσω για να μη τα χώσω τόσο χοντρά όσο της αξίζει.

    άντε
    στην υγειά μας !

    ReplyDelete
    Replies
    1. κοίτα να δεις.... μάλλον είναι ανάδρομος ο Ερμής της φιλίας :P

      Delete
  4. ισως αν μιλούσατε; αν το συζητουσατε;

    ReplyDelete
    Replies
    1. ξανά και ξανά και ξανά.............

      Delete

Say whatever.