Saturday, 15 June 2013

Αναρωτιέμαι ακόμα.

Μέσα στο νου , μένουν αναπάντητα ερωτήματα κι όμως χρόνος και διάθεση δεν υπάρχει για να απαντηθούν. Ίσως κάποτε έρθει κάποιος και μου δώσει απαντήσεις ή τις λάβω μόνη μου. Όπως συνέβαινε ως τώρα. Έτσι... ξαφνικά, και η απάντηση μπροστά μου, για κείνη την ερώτηση που είχα καιρό πριν.

 Πότε αναρωτήθηκα ανοιχτά τελευταία φορά; Θα ' χει καιρό...

 Είμ' εδώ, μπροστά στην οθόνη, παρέα με τον Καζούλη να τραγουδά "κάτι να γυαλίζει". Κι έτσι, θυμήθηκα εσένα, την ύπαρξή σου, κι είπα να μπω να συντάξω μια πρόταση, γιατί απομακρυνόμαστε με τον καιρό. Θα τον βρω τον ρυθμό μου όμως κάποτε κι ίσως να τελειώσω κι εκείνο το μυθιστόρημα που είχα ξεκινήσει πριν 3 έτη ( τον γείτονα).
Αλλά δεν υπάρχει έμπνευση.... Δε μπορώ να πω ότι δε μου λείπει το γράψιμο του γείτονα, αλλά ήταν μιαν άλλη εποχή το τότε. Έκλεινα τα πάντα, ακόμα και τον ίδιο τον εαυτό μου κι έγραφα... έγραφα... έγραφα... Και τώρα; Τι; Χαρτιά πουθενά, με έμπνευση μηδενική. Κενό το word, να μοιάζει στο νου μου...

 Που πήγε; Που είναι?

 Δε με πειράζει στο φινάλε. Δε με πειράζει.
Ή μήπως...;

Tuesday, 4 June 2013

Μα...

Πού είσαι;

Monday, 3 June 2013

Γκόμενες και γκομενάκια

   Μα που πήγαν οι όμορφες κοπέλες; Κοιτάζοντας γύρω μου βλέπω μόνο κάτι ξανθές ψεύτικες γκόμενες που νομίζουν οτι είναι ωραίες επειδή κρατούν στο χέρι τσαντούλα, έχουν σοβατισμένη μούρη και μαλλί από πιστολάκι φτιαγμένο... Ή είναι οι άλλες, οι βαμμένες μελαχρινές με τα εξτένσιον*,που φορούν φόρμες γυμναστικής δήθεν τυχαία... Κι αν σου μιλήσουν θα σου πουν οτι είναι πάντα στα χάλια τους και πάντα πρόχειρα ντυμένες...
   Πού πήγαν οι κοπέλες; Οι όμορφες, που δε χρειάζονταν μεγάλα γυαλιά ηλίου για να κρυφτούν απο πίσω, που κυκλοφορούσαν με κοντά σορτσάκια το καλοκαίρι ξεφτισμένα στις άκρες κι όχι ξεσκισμένα στον κώλο!
   Αυτές είναι οι κοπέλες που παραπονιούνται για τους αχρείους γκόμενους -Α! με συγχωρείτε, δεν υφίσταται πλέον η λέξη αχρείος, έχει αντικατασταθεί με τη λέξη "μαλάκας", που αβίαστα εκφέρει η όμορφη οπτασία της σημερινής εποχής-, ενώ αυτές οι ίδιες είναι που τους μετατρέπουν σε κάτι τέτοιο.

   Δυστυχώς για μένα, χρειάστηκε να ανοίξω λογαριασμό στο facebook- ώστε να δείχνω τη δουλειά μου με τα νύχια- κι έτσι καθημερινώς περίπου κατακλύζεται η αρχική μου σελίδα απο ηλιθιότητες. Είμαι άλλη μία που κράζει αυτή τη σελίδα κι ας πιάστηκα στη δίνη του. Δεν είμαι όμως απο αυτές που κάθονται σε προκλητικές πόζες για να τραβήξουν φωτογραφία για το facebοok.

   Είχα πολλά να γράψω ακόμα είναι αλήθεια, αλλά η ώρα δεν είναι κατάλληλη...καληνύχτα!


*σημείωση για τους μη γνώστες : εξτένσιον είναι εκείνο το ψεύτικο μαλλί που φορούν κάτι κατακαημένες στα μαλλιά, επειδή φοβούνται μήπως δεν τις κορνάρει ο ταξιτζής.Συνήθως συνοδεύεται με φτιαγμένο νύχι μακρύ οπωσδήποτε και κατα προτίμηση με γαλλικό σχέδιο.