Wednesday, 15 February 2017

Η νύχτα είναι μοιραία~ μέρος τέταρτο

   Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε καθημερινά την εβδομάδα που ακολούθησε. Αυτός, εκτόνωνε τις ορέξεις του με το απόλυτο θηλυκό (και ήταν μάλιστα περίφανος γι αυτό, μόνο που δε μπορούσε να το δείξει πουθενά) κι εκείνη τον χρησιμοποιούσε για να χαλαρώνει την ένταση της μέρας. Δεν υπήρξε ίχνος βαρεμάρας μεταξύ τους στα ερωτικά τους παιχνίδια. Είχε, μάλιστα, εμπλουτίσει εκείνη το σκηνικό, με διαφορετικά σέξυ εσώρουχα που είχε ήδη στην κατοχή της. Αυτός, τρελαμένος μαζί της, της πρότινε κάποια στιγμή να βρεθούν σε κάποιο ρεστοράν. Η άρνησή της του κόστισε συναισθηματικά. Όμως, δεν το έδειξε και κυρίως, δεν πτοήθηκε.
   Ακόμα μία εβδομάδα πέρασε και βρέθηκαν ακόμη 4 φορές στο δικό της χώρο, για να ικανοποιήσουν τις σεξουαλικές τους ορμές, ενώ όταν ήρθε το Σάββατο, εκείνη προτίμησε να βρεθεί με τις φίλες της και να αλλάξει παραστάσεις. Κι εκείνος δεν έμεινε μέσα. Σαν να ήταν συμφώνημένο όμως και απο τις δύο πλευρές, έτυχε να συναντηθούν την ίδια ώρα, στο ίδιο μέρος. Αυτός, αν και περνούσε καλά με τους φίλους του, έδειχνε να μην το απολαμβάνει στο μέγιστο. Από την άλλη εκείνη, διατηρούσε ένα μυστήριο ύφος και χαμογελούσε άνετη στις φίλες της.
   Τα βλέματά τους συναντήθηκαν περίπου μισή ώρα αφού έφτασαν και οι δύο στο ίδιο μπαρ. Αυτή τη φορά, ήταν ντυμένη με ένα μπορντώ φόρεμα, λιτό, που όμως αναδείκνυε τις καμπύλες της υπέροχα. Τον πλησιάζει και τον ρωτά μοιραία: "με ακολουθείς;" και γελάει. Της χαμογελάει ζεστά και της φιλά το χέρι. Οι κινήσεις και το βλέμμα του δείχνουν πόσο πολύ θέλει να της φιλήσει τα χείλη, όμως εκείνη δεν εγκρίνει. Απογοήτευση ξανά, αλλά ενθαρύνεται απο το βλέμμα της που είναι γεμάτο υποσχέσεις. Την οδηγεί, μετά τη σύντομη συζήτησή τους, στο τραπέζι της, όπου τον συστήνει ως φίλο. Χαμογελά αυτός και αποχωρεί προς τους δικούς του φίλους.
   Το βράδυ περνάει, με κάποιες κλεφτές ματιές απο την πλευρά και των δύο. Μόλις εκείνη φεύγει με τις φίλες της, εκείνος νιώθει να μην έχει λόγο να είναι πια στο χώρο και πηγαίνει στο σπίτι του. Λίγο πριν ξαπλώσει, της τηλεφωνεί διστακτικά. Δε θέλει να γίνει αδιάκριτος αλλά δε μπορεί και να αδιαφορήσει τελείως. "Θα ήθελες να έρθω να σε πάρω;" τη ρωτά. "Τι έχεις κατά νου;" αποκρίνεται αυτή κι έτσι τον στριμώχνει.
   Θέλει να περάσει το βράδυ του μαζί της. "Θα έρθουμε σπίτι μου και θα χαλαρώσουμε. Μπορώ αν θέλεις να σου προσφέρω μασάζ με προοπτική εξέλιξης σε ηδονή" υπόσχεται αυτός. "Έχω να σου προτίνω κάτι άλλο", του λέει, "γιατί δεν έρχεσαι απο εδώ να κοιμηθούμε μαζί;". Η καρδιά του χτυπάει τόσο δυνατά που νιώθει οτι θα σπάσει. "Σε λίγο είμαι εκεί", απαντά φυσικά και ξεκινά για το σπίτι της. Τόσο καιρό, δεν έχει μείνει ουσιαστικά εκεί, εκτός απο το πρώτο βράδυ το οποίο ξεκίνησε απλώς για το πήδημα. Οδηγεί νευρικός και μετά απο κάποια λεπτά βρίσκεται μπροστά της.
   Εκείνη στην πόρτα, του χαμογελάει γλυκά αλλά παραμένει ψυχρή. Δεν είναι συνηθισμένη να φανερώνει συναισθήματα. Θέλει, όμως, να τον αγκαλιάσει. Τελικά αρκούνται σε ένα τρυφερό φιλί στα χείλη, καθώς κανείς δεν κάνει άλλο βήμα.
   Έχουν αρχίσει να τρέφουν συναισθήματα αλλά δεν έχουν καταλάβει τίποτα. Το νήμα πλέκεται και περιπλέκεται γύρω τους. Διαφορετικά ξεκίνησαν, όμως τώρα είναι ο νους του ενός στον άλλο. Μα παραμένουν συγκρατημένοι. Ο λόγος είναι σχετικά άγνωστος. Άλλωστε, γνωρίζουν ελάχιστα πράματα ο ένας για τον άλλου, αφού τον περισσότερο χρόνο που είναι μαζί, τον περνούν κάνοντας σεξ. Κάτι που ίσως να τους κοστίζει συναισθηματικά τελικά...

No comments:

Post a Comment

Say whatever.