Wednesday, 26 July 2017

"Ακούω ελληνικά, δε με γελούν τα αφτιά μου;"

   Ναι, κυρίες και κύριοι, με αυτήν ακριβώς τη φράση, γνώρισα δύο Έλληνες (ο ένας μάλιστα από τη Θεσσαλονίκη). Κανονικά, θα έπαιρνα το δίσκο μου και θα έστριβα, αλλά κοίτα να δεις... Έκατσα! Και κατά πως φαίνεται θα τους ξαναδω, αφού δουλεύουν στο δίπλα κτήριο και κρατήσαμε επαφές...

Το τραγικό της υπόθεσης είναι που ζορίζομαι να μιλήσω. Ενίοτε μου λείπουν κάποιες λέξεις...

No comments:

Post a Comment

Say whatever.