Monday, 1 October 2012

Μια φυλακή


  Κλείνεις κάθε δίοδο
λύνεις τους κάβους.

   Σαλπάρεις...

Γι άλλα λιμάνια.
Με τι ψυχή; και τι κουράγιο;...


Με πνίγει αυτό το δωμάτιο. Οι τοίχοι...



Θέλω οξυγόνο.

Θα κλειστώ. Θα χτίσω μια φυλακή γύρω μου και δε θα αφήσω κανέναν να με πλησιάσει.
Να μη με πληγώσουν ξανά.


Φοβάμαι πιο πολύ τώρα.

  Κι όσο δεν αφήνω τον εαυτό μου να δακρύσει, άλλο τόσο πονάω.



   Αυταπάτες.


Αυταπάτες πως θα προχωρήσω, πως θα αγαπηθώ.

Τι είναι αλήθεια; Τι ψέμα;

   Δε βλέπω... Γιατί έμεινα εδώ.
Σαν την Πηνελόπη...




No comments:

Post a Comment

Say whatever.