Wednesday, 3 October 2012

Κρύβομαι

Κρύβομαι... Κι έτσι κανείς δεν καταλαβαίνει οτι δεν είμαι καλά. Αυτή τη φορά, όμως, ο εαυτός μου ξέρει, με βλέπει. Νιώθει.

Κρύβομαι... Κρύβομαι και χάνομαι στις σκέψεις μου. Αναζητώ χαμένα λιμάνια.
Περιοχές μες τις οποίες ένιωθα κάποτε ασφαλής. Ή έτσι νόμιζα οτι ένιωθα. Ή έτσι θα ήθελα να νιώθω.
Και τώρα αυτό ζητάω. Λίγη ασφάλεια. Λίγη ανθρωπιά. Λίγη σοβαρή επικοινωνία.

Δίνω τον αληθινό μου εαυτό και παίρνω πίσω πληγές κι αμυχές.

Θέλω ασφάλεια, ησυχία. Και γιατί όχι, αγάπη;!


Προσπαθώ στα πόδια μου να πατήσω, μα τα χάνω .


Παρελθόν. Κοντά μου, δίπλα μου. Με κοιτάει, με προσπερνάει, μ ακουμπάει και τελικά με συγχίζει. Γυρνάς; Φεύγεις; Μήπως τελικά περιμένεις;
Ναι, αυτό είναι. Περιμένεις...

Το χρόνο.
Αφού αυτός τα λέει όλα, τα γιατρεύει όλα.


Ανάθεμα.

Το ρίσκο έχει και τίμημα. Πονάω απλά.
Και παράλληλα με τιμωρώ.


Ξέρεις κάτι... απλά φοβάμαι.
Φοβισμένο αγρίμι είμαι και δεν έχω τίποτα τριγύρω να μου δείχνει ότι μπορώ να επιβιώσω...

Πόσο λάθος επιλογές έχω κάνει στη ζωή μου άραγε...

3 comments:

  1. Το παρελθόν πάντα μας φλερτάρει με ή χωρίς λάθος επιλογές. Σκέψου όμως πως οι λάθος επιλογές ίσως δεν ανήκουν μόνο σε εσένα αλλά στους άλλους. Η ζωή άλλωστε είναι μια διαδικασία που συνθέτεται από πολλούς.
    Και όπως είχα γράψει πέρυσι στο δικό μου blog, "κάθε μέλλον έχει το αμαρτωλό παρελθόν του και όμως το αγαπάς".
    Να έχεις μια όμορφη ημέρα γεμάτη χρώματα και όμορφες στιγμές! :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Το να ανήκουν οι λάθος επιλογές σε κάποιον άλλο ή ακόμα και να έχουν μερίδιο ευθύνης ομολογώ οτι δεν το είχα σκεφτεί. Έτσι ξεκαθαρίζουν κάποια πράγματα στο μυαλό μου.

      Κοίτα να δεις... κι ήταν τόσο απλό κι εύκολο τελικά...!

      Εύχομαι κι εγώ απο καρδιάς να έχεις κι εσύ μια μέρα γεμάτη ευτυχισμένες στιγμές :)
      see you around!

      Delete
  2. τα λάθη ειναι αφορμη για διορθωση μου ειχαν πει καποτε..
    ποναει ολο αυτο το σταδιο αλλα αν τουλαχιστον καταφερεις την αυτογνωσια τοτε εισαι σε καλο δρομο!!

    ReplyDelete

Say whatever.